Genowefa Makara – dziecko wysiedlone z Zamojszczyzny więźniarka obozu przesiedleńczego w Zwierzyńcu (MDP 5/2024, Szymon Nowak – prowadzący rozmowę, Renata Borowska – montaż).

Genowefa Stanisława Makara z d. Wolanin urodziła się 20.08.1940 r. w miejscowości Wywłoczka na Zamojszczyźnie. Jej rodzicami byli Jan Wolanin i Katarzyna z d. Skóra. W dniu 31.03.1943 r. Niemcy rozpoczęli pacyfikację rodzinnej wsi. Otoczyli zabudowania, wypędzili mieszkańców, ograbili domy, a następnie spalili całą miejscowość. Niemcy zamordowali wówczas kilkunastu mieszkańców, cztery osoby spalono żywcem. Ludność zamknięto w obozie przesiedleńczym w Zwierzyńcu, przez który w czasie wojny przeszło około 24 tys. osób, w tym 7 tys. polskich dzieci. Panowały tam dramatyczne warunki i głód. Jan Zamojski i jego żona Róża we współpracy z Radą Główną Opiekuńczą, uzyskawszy zgodę Niemców, założyli ochronkę i wyprowadzili z obozu w Zwierzyńcu kilkaset dzieci. W ten sposób wolność odzyskała również Genowefa i jej siostra Maria. Wkrótce do córek dołączyła też matka. Po wojnie Genowefa ukończyła szkołę podstawową i rozpoczęła naukę w Liceum Pedagogicznym w Szczebrzeszynie. Po jego skończeniu pracowała jako nauczycielka w szkołach w powiecie Lubartowskim. Po wyjściu za mąż przeniosła się w okolice Lubina. Ojciec Genowefy – Jan Wolanin, zginął w KL Lublin. Wojenne doświadczenia spowodowały, że zaangażowała się w działalność w Polskim Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych.

Źródło: Notacja nr MDP 5/2024, https://straty.pl/szukaj-osoby.php(dostęp 4.03.2025 r.).

Współczesne zdjęcie. Kobieta siedzi przy stole.
Genowefa Makara