Lucyna Wójcik, z d. Rogacka przyszła na świat w dniu 2 kwietnia 1940 r. w Ujazdowie (woj. wielkopolskie), jako pierwsze dziecko i jedyna córka Mariana i Heleny z d. Dekiert. Dziewczynka pierwsze lata życia spędziła bez ojca. Marian Rogacki został zmobilizowany we wrześniu 1939 r., następnie trafił do niewoli a później jako robotnik przymusowy do Trzeciej Rzeszy.
W listopadzie 1940 r. zaledwie siedmiomiesięczna Lucyna została wraz z dziadkami, matką i dwiema ciotkami wysiedlona z Wielkopolski. Cała rodzina trafiła do obozu przesiedleńczego w Łodzi, a stamtąd na teren Generalnego Gubernatorstwa. Helena Rogacka wraz z córką przyjechała do Pogwizdowa, gdzie odpowiedzialna była za zarządzanie częścią gospodarczą. Dziadek Apolinary, babcia Agnieszka oraz ciocie – Leokadia i Zofia – mieszkali w pobliskim majątku.
Mimo trudów wojny, wysiedlenia i niepokoju związanego z toczącymi się walkami, mała Lucyna dorastała we względnym spokoju. Czas wolny spędzała na zabawie i, jak wspomina po latach, zbieraniu kwiatków „dla tatusia”.
Wiosną roku 1945 r. rodzina powróciła do Wielkopolski. Lucyna wraz z mamą zamieszkały w domu należącym przed wojną do rodziny. Po kilku miesiącach w końcu poznała swojego tatę.
Źródła: notacja MDP/10/2025/; S. Karwatka, Helena Rogacka z Włoszakowic, „Nasze Jutro. Miesięcznik Informacyjno-Społeczno-Kulturalny Gminnego Ośrodka Kultury we Włoszakowicach” 2009, nr 229-230.
